Tijdens ons intakegesprek zei ze iets wat goud waard was: “Ik zit op een rondpunt en ik draai alleen maar rondjes.” Een prachtige metefoor om me verder te gaan. In een eerste stap gingen we verkennen wat er allemaal gebeurde op dat rondpunt. Hoe voelde dat constant rondjes draaien… Ik zou er persoonlijk misselijk van worden. En dat was voor haar ook zo. We keken ook welke afslagen er allemaal waren en dat waren er veel… Hoe moet je dan in godsnaam richting gaan kiezen. In een tweede stap gingen we aan de slag met het ideale scenario. Een rustig kronkelend boerenwegeltje, met een grote boerderij als stevig basis voor de belangrijke rollen die ze prive invulde. En wat verder op de weg een fijne fermette, helemaal haar stijl voor het stukje werk. En daarnaast vooral heel veel vrije ruimte om uit te weiden, te experimenteren… En tot slot kwam de belangrijkste stap: hoe komen we van dat te drukke chaotische rondpunt naar dat rustig boerenwegeltje. We bepaalden focus door te kiezen voor “traagheid”. En dat begint heel simpel met elke middag te gaan wandelen. Het rondpunt is er nog steeds, maar wel al trager! Benieuwd naar welke verkeerssituatie jij kan toewerken?Er zijn nog een paar plekjes vrij voor de trajecten op dit moment.Vul hier de vragenlijst in en bezorg je de mogelijkheden.